Męczennicy Terencjusz, Pompiusz, Afrykan, Maksym, Zenon, Aleksander, Teodor i 33 innych

Podczas prześladowania za cesarza Decjusza namiestnik Afryki Fortunatian rozkazał chrześcijanom w Kartaginie składać ofiary bożkom, między innymi Herkulesowi. Czterdziestu pozostało niezłomnych, z Terencjuszem na czele, a wśród wymienionych byli Pompiusz, Afrykan i Maksym. Terencjusz powiedział namiestnikowi, że nie porzucą wiary pod żadnymi torturami.

Zostali pobici, powieszeni i skrobani żelaznymi hakami oraz trzymani w kajdanach. Według ich żywota anioł uwolnił ich z więzów i przyniósł im jedzenie, a węże wpuszczone do ich celi nie zrobiły im krzywdy. W końcu wszyscy zostali ścięci i pochowani z czcią około dwóch mil od miasta. Cerkiew datuje męczeństwo na około 249–251.