Męczennicy Sebastian i jego drużyna: Nikostrat (skarbnik), jego żona Zoe, Kastoriusz, prezbiter Trankwilin i jego synowie, diakoni Marcelin i Marek, Klaudiusz, naczelnik więzień, jego syn Symforian, brat Wiktoryn, Tyburcjusz i Kastul

Według jego Męki, spisanej w Rzymie około V wieku, Sebastian był oficerem gwardii cesarskiej za Dioklecjana, który wykorzystywał swoje stanowisko, by wspierać chrześcijan w więzieniu. Dodawał otuchy braciom Marcelinowi i Markowi, diakonom oczekującym na egzekucję, i ich ojcu, kapłanowi Trankwilinowi. Męka opowiada, że Zoe, żona urzędnika Nikostrata, która straciła mowę, zaczęła mówić, gdy Sebastian się modlił, a jej domownicy, strażnik więzienny Klaudiusz i inni zostali ochrzczeni; jeden po drugim ponieśli śmierć.

Sebastiana przeszyto strzałami i zostawiono jako umarłego, ale wyzdrowiał i stanął przed cesarzem, który kazał go zatłuc na śmierć. Został pochowany w katakumbach przy Via Appia, ok. 287 lub 304 roku.