Martelaar Sebastianus en zijn gezellen: Nicostratus (de schatbewaarder), zijn echtgenote Zoë, Castorius, Tranquillinus de priester en zijn zonen Marcellinus en Marcus, diakens, Claudius, opzichter van de gevangenissen, zijn zoon Symphorianus, zijn broer Victorinus, Tiburtius en Castulus

Volgens zijn Passie, omstreeks de 5e eeuw in Rome geschreven, was Sebastianus een officier van de keizerlijke garde onder Diocletianus die zijn positie gebruikte om christenen in de gevangenis te steunen. Hij bemoedigde de broers Marcellinus en Marcus, diakens die op hun terechtstelling wachtten, en hun vader, de priester Tranquillinus. De Passie vertelt dat Zoë, de vrouw van de ambtenaar Nicostratus, die haar spraak had verloren, begon te spreken toen Sebastianus bad, en dat haar huisgezin, de cipier Claudius en anderen werden gedoopt; een voor een werden zij ter dood gebracht.

Sebastianus werd met pijlen doorboord en voor dood achtergelaten, maar herstelde en trad de keizer tegemoet, die hem liet doodslaan. Hij werd begraven in een catacombe aan de Via Appia, omstreeks 287 of 304.