Eerwaarde Macarius de Grote, de Egyptenaar

Macarius werd omstreeks 300 geboren in een Egyptisch dorp bij de Nitrische woestijn, als zoon van een priester. Als jongeman vervoerde hij salpeter uit Nitria per kameel. Hij werd kluizenaar bij een dorp en werd er ten onrechte van beschuldigd een meisje verleid te hebben; in plaats van zich te verdedigen vlocht hij manden en stuurde het geld om haar te onderhouden, tot zij, zoals zijn Leven vertelt, tijdens een zware bevalling de waarheid bekende.

Op raad van Antonius de Grote ging hij naar de woestijn van Scetis, waar hij tot priester werd gewijd en de vader werd van een grote kolonie monniken. Onder keizer Valens liet de arianse bisschop Lucius van Alexandrië hem en andere woestijnvaders 's nachts weghalen en naar een ver eiland verbannen; later keerden zij terug. Macarius stierf omstreeks 390–391, ongeveer negentig jaar oud. Veel van zijn uitspraken zijn bewaard, en preken onder zijn naam werden veel gelezen.