Eerwaarden Johannes, Sergius, Patricius en de anderen, gedood in het klooster van de heilige Sabbas

In 796, tijdens oorlogen tussen Arabische stammen in Palestina, plunderden benden rovers steden en kloosters rond Jeruzalem. De monniken van de Grote Lavra van Sint-Sabbas in de woestijn van Judea besloten niet naar de veiligheid van de stad te vluchten, uit vrees dat hun buren het lege klooster zouden verbranden.

Rovers drongen binnen en eisten schatten. Toen de monniken zeiden dat zij er geen hadden, werden zij geslagen en in de grot van Sint-Sabbas gedreven, waar bij de ingang een vuur van takken en mest werd aangestoken. Achttien vaders, onder wie Johannes en Patricius, stierven door de rook; Sergius en anderen stierven door wonden of door het zwaard. De overlevenden begroeven hen tijdens de Goede Week.