Profeet Obadja (een van de twaalf)

Obadja is de naam van een van de twaalf kleine profeten, die het kortste boek van het Oude Testament naliet, één hoofdstuk, gericht tegen Edom. De kerkelijke overlevering, zoals in het Leven van de profeten, vereenzelvigt hem met de Obadja die rentmeester van koning Achab was in de 9e eeuw v.Chr. en die, toen koningin Izebel de profeten van de HEER doodde, honderd van hen in twee grotten verborg en met brood en water voedde (1 Koningen 18).

De overlevering voegt eraan toe dat hij later de koninklijke dienst verliet en de profeet Elia volgde, en dat hij de gave van profetie ontving. Veel moderne geleerden betwijfelen deze vereenzelviging: het boek zelf geeft geen datum, en de meesten lezen het als geschreven na de val van Jeruzalem in 587 v.Chr., daar het spreekt over het gedrag van Edom op die dag.