Martelaren Cyricus en Julitta

Julitta was een jonge weduwe uit Iconium in Lycaonië, van adellijke familie. Toen gouverneur Domitianus onder Diocletianus de christenen begon te vervolgen, vluchtte zij met haar driejarige zoon Cyricus en twee dienstmaagden, eerst naar Seleucië en daarna naar Tarsus in Cilicië. Daar liet gouverneur Alexander haar arresteren. Volgens de Passie krabde het kind, op de knie van de gouverneur, zijn gezicht en riep ‘Ik ben een christen!’, en werd van de stenen trap gegooid en gedood. Julitta werd gemarteld en ter dood gebracht, zoals het verslag zegt, omstreeks 305. Cyricus is een van de jongste martelaren die de Kerk herdenkt.