Profeet Elisa

Elisa, zoon van Safat uit Abel-Mehola, was aan het ploegen met twaalf span ossen toen Elia zijn mantel over hem wierp; hij slachtte zijn ossen, gaf het volk te eten en volgde de profeet. Toen Elia werd opgenomen, ontving Elisa zijn mantel en vroeg om ‘een dubbel deel’ van zijn geest.

Ongeveer zestig jaar, in de 9e eeuw v.Chr., was hij profeet in het koninkrijk Israël, die zijn koningen van Joram tot Joas raad gaf en berispte. De boeken der Koningen vertellen van de daden die van hem herinnerd worden: de olie van de weduwe, de zoon van de Sunamitische, de Syriër Naäman die in de Jordaan gereinigd werd. Hij stierf op hoge leeftijd en werd in Samaria begraven; Jezus herinnerde in zijn preek in Nazaret aan Naäman.