Przepodobny Michał Kłopski, Nowogrodzki

Michał żył w XV wieku w monasterze Trójcy Świętej w Kłopsku nad rzeką Wieriażą, około piętnastu wiorst od Nowogrodu. Jego żywot opowiada, że pewnego lata znaleziono go w zamkniętej celi przepisującego Dzieje Apostolskie przy świecy, i na każde pytanie powtarzał tylko słowa przełożonego, jak szalony dla Chrystusa. Nikt nie wiedział, kim jest, dopóki książę Konstanty Dmitriewicz, odwiedzając monaster, nie rozpoznał w nim „Michała, syna Maksyma”.

Służył jako lektor w cerkwi i przy posiłkach, jadł tylko chleb i wodę raz w tygodniu i spał na ziemi. Według jego żywota podczas trzyletniej suszy wytrysnęło źródło koło monasteru na jego modlitwę, a w głodzie, który nastąpił, nakłonił przełożonego, by nakarmił wszystkich głodnych. Mówi też, że przepowiedział upadek Nowogrodu. Zmarł ok. 1453–1456.