Błogosławiony Jan, szaleniec dla Chrystusa, Ustiużski

Jan urodził się we wsi Puchowo koło Wielkiego Ustiugu, na dalekiej północy Rusi, z Sawy i Natalii. Od dzieciństwa w środy i piątki nic nie jadł, a poza tym tylko chleb i wodę. Po śmierci ojca jego matka została mniszką, a potem ksienią, lecz Jan wybrał życie „szalonego dla Chrystusa”, który publicznie udaje szaleńca, by ukryć własną pobożność.

Osiadł przy soborze Zaśnięcia w Ustiugu, modlił się przez noc, a w dzień biegał po ulicach na wpół nagi, znosząc drwiny i bicie. Jego żywot opowiada, że zimą leżał bez szwanku na żarzących się węglach rozgrzanego pieca. Zmarł 29 maja 1494 roku i został pochowany koło soboru.