Prorok Zachariasz Sierpowidzący, jeden z 12

Zachariasz, syn Berechiasza i wnuk Iddo, był prorokiem z rodziny kapłańskiej, która wróciła z wygnania babilońskiego z Zorobabelem. Wraz z prorokiem Aggeuszem zaczął głosić w 520 roku przed Chr., w drugim roku króla Dariusza, gdy prace nad zrujnowaną świątynią jerozolimską od lat stały z powodu ubóstwa, suszy i wrogości Samarytan. Nakłaniał lud do dokończenia odbudowy, a Druga Świątynia została ukończona w 516/515 roku przed Chr.

Jego księga, jedenasta z proroków mniejszych, jest pełna widzeń nocnych. Jego cerkiewnosłowiańskie przezwisko „Sierpowidziec”, „ten, który widział sierp”, pochodzi z jednego z nich: latającego zwoju, który grecka i słowiańska Biblia oddają jako latający sierp (Za 5,1–2).