Męczennik Emilian

Emilian był niewolnikiem w mieście Durostorum nad Dunajem, w Mezji, ukrytym chrześcijaninem. Za panowania Juliana (361–363) namiestnik Kapitolin przybył do miasta, złożył ofiarę w świątyni i zaprosił czołowych obywateli na ucztę. Gdy ucztowali, Emilian wszedł do świątyni z żelaznym młotem i rozbił bożki i ołtarze. Gdy zamiast niego schwytano pewnego wieśniaka, Emilian wystąpił i powiedział, że zrobił to sam.

Po pobiciu został skazany na spalenie na brzegu Dunaju. Według relacji opowiedzianej przez św. Dymitra z Rostowa płomienie mu nie zaszkodziły, a jego ciało znaleziono całe. Ukryci chrześcijanie pochowali je poza miastem. Zmarł 18 lipca 363 roku.