Męczennicy Trofim, Sabbatiusz i Dorymedont

Trofim i Sabbatiusz byli chrześcijanami, którzy przybyli do Antiochii za cesarza Probusa (276–282) w czasie pijackiego święta Apollina w Dafne. Namiestnik Attyk (Heliodor) według ich żywota kazał ich aresztować za odmowę oddawania czci bogom. Sabbatiusza powieszono i szarpano żelaznymi hakami, aż umarł.

Trofima odesłano do surowszego namiestnika Dionizego w Synnadzie we Frygii. W więzieniu odwiedzał go potajemnie Dorymedont, senator i radny miasta, który obmywał jego rany; Dorymedont został wykryty, oświadczył, że jest chrześcijaninem, i był torturowany. Dionizy skazał obu na dzikie zwierzęta na arenie. Cerkiew wspomina ich jako męczenników roku 276.