Równi Apostołom car Konstantyn i jego matka caryca Helena

Konstantyn, syn cezara Konstancjusza Chlorusa i Heleny, urodził się około 272 roku i został ogłoszony cesarzem przez wojsko w 306 roku. Po pokonaniu rywali wydał wraz z Licyniuszem edykt mediolański (313), który dał chrześcijanom wolność kultu, a od 324 roku rządził całym imperium. W 325 roku zwołał Sobór Nicejski, a w 330 roku poświęcił nową stolicę nad Bosforem, Konstantynopol. Został ochrzczony krótko przed śmiercią w Nikomedii w 337 roku.

Jego matka Helena udała się do Jerozolimy jako starsza kobieta. Kościoły w Betlejem i na Górze Oliwnej zbudowano z jej woli, a tradycja głosi, że odnalazła Krzyż na Golgocie. Oboje nazywa się równymi apostołom.