Wielkomęczennik Teodor Tyron

Teodor był młodym rekrutem („tiron”) w legionie stacjonującym w Amasei w Poncie za cesarzy Maksymiana i Maksymina. Gdy rozkazano mu złożyć ofiarę, odpowiedział: „Jestem żołnierzem mego Króla, Chrystusa”. Dostawszy czas do namysłu, nocą podpalił miejską świątynię Matki Bogów. Został poddany torturom i spalony żywcem, ok. 306 roku, a pobożna kobieta imieniem Eusebia pochowała jego ciało w Euchaicie.

Jego żywot opowiada, że jakieś pięćdziesiąt lat później, gdy cesarz Julian kazał pokropić jedzenie na targach Konstantynopola krwią pogańskich ofiar, Teodor ukazał się arcybiskupowi Eudoksjuszowi i polecił nakarmić lud gotowaną pszenicą z miodem, koliwą. Cerkiew do dziś święci koliwę ku jego pamięci w pierwszą sobotę Wielkiego Postu.