Martelares Pelagia, maagd van Tarsus

Pelagia was een jonge vrouw uit een adellijke en rijke familie van Tarsus in Cilicië, omstreeks 290 onder Diocletianus als martelaar gedood. Haar Passie vertelt dat zij een huwelijk met de zoon van de keizer weigerde, onder het voorwendsel haar oude voedster te bezoeken de stad uitglipte en werd gedoopt door Clinon, de bisschop van Tarsus, die zich in de heuvels verborg.

Volgens hetzelfde verslag nam de afgewezen prins zijn eigen leven, en zijn heidense moeder, die de wraak van de keizer vreesde, bond haar vast en leverde haar zelf uit. Diocletianus bood aan haar tot zijn vrouw te maken als zij Christus zou verloochenen; toen zij weigerde, liet hij haar ter dood brengen in een roodgloeiende bronzen stier. Bisschop Clinon zou haar beenderen op een heuvel buiten de stad hebben begraven.