Zeven jongelingen van Efeze: Maximilianus, Jamblichus, Martinianus, Johannes, Dionysius, Exacustodianus (Constantijn) en Antoninus

De Zeven Jongelingen van Efeze zijn in het Westen bekend als de Zeven Slapers. Hun verhaal, verteld in het Grieks, Syrisch en Latijn, zegt dat zeven jonge christenen uit Efeze zich onder keizer Decius, omstreeks 250, verborgen in een grot op de berg Ochlon, waar zij in slaap vielen, en de keizer de ingang liet dichtmetselen. Bijna twee eeuwen later, onder Theodosius de Jongere, werden de stenen verwijderd; Jamblichus ging de stad in om met oude munten brood te kopen en werd gearresteerd, en de bisschop vond de jongelingen levend in de grot. Volgens de legende vertelden zij hun verhaal en stierven daarna opnieuw. Het verhaal was geliefd in het hele christelijke Oosten en komt ook voor in de Koran.