Kagalang-galang na Simeon ang Estilita

Si Simeon ay isinilang noong mga 390 sa nayon ng Sisan, anak ng isang pamilya ng mga pastol. Noong labintatlong taong gulang siya, narinig niya ang mga Pagpapala na binabasa sa simbahan at hindi nagtagal ay umalis ng bahay patungo sa isang monasteryo. Doon ay ikinagulat ng mga kapatid ang kaniyang higpit sa sarili: ayon sa kaniyang Talambuhay, mahigpit niyang itinali sa kaniyang katawan ang isang magaspang na lubid na hibla ng palma hanggang sa tumagos sa laman, at pinaalis siya ng abad.

Nanirahan siya sa isang burol malapit sa Antioquia at, mula mga 420, nabuhay sa isang haligi, na itinaas sa paglipas ng mga taon mula anim na siko hanggang tatlumpu't anim. Dumating ang mga peregrino mula sa Arabia, Persia, Armenia, Italya at Britanya; tinuruan niya sila sa hapon at inayos ang kanilang mga away. Namatay siya sa haligi noong 459, at ang kaniyang katawan ay dinala sa Antioquia. Inaalala siya bilang una sa mga santo ng haligi.