Przepodobny Korneliusz, cudotwórca komelski

Korneliusz urodził się w Rostowie w 1457 roku w bojarskiej rodzinie Kriukowów i jako młodzieniec służył na dworze wielkiego księcia w Moskwie. Mając około dwudziestu lat, poszedł za swoim wujem do monasteru Kirillo-Biełozierskiego, gdzie jego głównym zajęciem było przepisywanie ksiąg. Później wędrował między monasterami i pustelniami koło Nowogrodu i Twerze.

W 1497 roku osiadł w lesie komelskim koło Wołogdy i wokół niego powstał monaster. Napisał dla niego regułę kładącą nacisk na ścisłe ubóstwo i wspólną własność, czerpiąc z Nila Sorskiego i Józefa Wołokołamskiego; wielu jego uczniów założyło własne monastery. Zmarł w Komelu 19 maja 1537 roku, w wieku około osiemdziesięciu lat.