Przepodobny Antoni Rzymianin, cudotwórca nowogrodzki

Antoni Rzymianin założył monaster Narodzenia w Nowogrodzie, monaster Antoniewski, i zmarł tam w 1147 roku. Jego żywot, napisany w XVI wieku, mówi, że urodził się w Rzymie ok. 1067 roku, rozdał dziedzictwo i został mnichem; opowiada, że modlił się przez rok na nadmorskiej skale, aż skała oderwała się i w ciągu trzech dni przeniosła go do Wołchowa, dokąd przybył we wrześniu 1106 roku. Kroniki nowogrodzkie potwierdzają fakty jego dzieła: kamienną cerkiew Narodzenia, rozpoczętą w 1117 i konsekrowaną w 1119 roku, oraz jego mianowanie przełożonym w 1131. Został kanonizowany w 1597 roku.