Przepodobni Andronik i jego małżonka Atanazja (V w.)

Andronik był złotnikiem z Antiochii, a jego żona Atanazja córką innego złotnika. Ich żywot mówi, że dzielili dochody na trzy części — dla ubogich, dla Kościoła i dla domu — i własnymi rękami opiekowali się chorymi. Po dwudziestu latach małżeństwa obie ich dzieci, w wieku dwunastu i dziesięciu lat, zmarły tego samego dnia.

Małżonkowie wyzwolili swoich niewolników i udali się do Egiptu. Andronik został mnichem w Sketis pod kierunkiem abba Daniela; Atanazja, przebrana za mnicha, żyła jako „Atanazy”. Po latach oboje spotkali się na drodze i mieszkali razem w jednym monasterze przez dwanaście lat, a on jej nie rozpoznał. Według żywota prawdę poznał dopiero z kartki znalezionej po jej śmierci, w V wieku.