Święty hierarcha Jonasz, arcybiskup nowogrodzki

Jonasz, urodzony jako Jan w końcu XIV wieku, stracił matkę w wieku trzech lat, a ojca w wieku siedmiu i został wychowany przez wdowę w Nowogrodzie. Został mnichem w pustelni Otnia, w lasach około pięćdziesięciu wiorst od miasta, a w latach 1458–1459 Nowogrodzianie wybrali go na arcybiskupa; konsekrował go metropolita moskiewski Jonasz.

Jonasz był rozjemcą. Przemawiał do wielkiego księcia Wasyla II, gdy książę był zagniewany na miasto, mimo podeszłego wieku udał się do Moskwy i uśmierzał spory między Nowogrodem a Pskowem. Jego żywot mówi, że przepowiedział upadek Nowogrodu na rzecz Moskwy i koniec panowania tatarskiego. Budował cerkwie, wśród nich kamienną cerkiew w Otni, i wspierał założenie monasteru sołowieckiego. Zmarł 5 listopada 1470 roku i został pochowany w Otni.