Męczennicy Adrian i Natalia i pozostałych 23, którzy z nimi cierpieli

Adrian był młodym oficerem w Nikomedii za cesarza Maksymiana, od niedawna żonatym z Natalią, która była potajemnie chrześcijanką. Według ich żywota patrzył na torturowanych dwudziestu trzech chrześcijan i zapytał ich, jakiej nagrody się spodziewają; poruszony ich odpowiedzią, kazał zapisać swoje imię razem z ich imionami i został uwięziony. Natalia odwiedzała go w więzieniu i dodawała mu otuchy. Gdy męczennikom łamano nogi na kowadle, poprosiła, by najpierw to uczyniono Adrianowi, aby nie zachwiał się, i zachowała jego odciętą dłoń. Zabrała ciała męczenników do Argyropolis koło Bizancjum, gdzie wkrótce zmarła, ok. 305–311.