Apostoł i ewangelista Mateusz

Mateusz, zwany Lewim w Ewangeliach Marka i Łukasza, był poborcą podatkowym w Kafarnaum nad Jeziorem Galilejskim. Jezus powołał go od stołu celnego słowami „Pójdź za Mną”, a Mateusz zostawił wszystko i poszedł, a potem wydał ucztę w swoim domu; został jednym z Dwunastu. Pierwsza Ewangelia jest tradycyjnie jemu przypisywana.

Tradycja dodaje, że głosił w Judei, a potem w innych krajach, w tym w Etiopii. Jego żywot opowiada, że został skazany przez księcia imieniem Fulwian po tym, jak uleczył żonę i syna księcia, i że jego ciało zamknięto w żelaznej trumnie i wrzucono do morza, ale znaleziono je na brzegu. Wspomina się, że zmarł około roku 60.