Eerwaarde Stefanus de Sabbaïet

Stefanus werd in 725 geboren en trad op tienjarige leeftijd in de Lavra van Sint-Sabbas in de woestijn van Judea, bij Jeruzalem. Hij leefde daar, of in de nabijgelegen woestijn, tot zijn dood in 794; daarom wordt hij ‘van Mar Saba’ genoemd. De overlevering noemt hem een neef van Johannes van Damascus, de hymnedichter die ook in dat klooster had gewoond. De verzameling van Sint-Dimitri van Rostov vermeldt dat hij vele wonderen deed en de dag van zijn dood voorzag. Hij is niet dezelfde persoon als de andere Stefanus van Sint-Sabbas, die op 28 oktober wordt herdacht.

De Lavra van Sint-Sabbas, gesticht in 483, was een van de grote kloostercentra van Palestina en is nog altijd bewoond.