Martelaar Johannes de Krijger

Johannes diende als soldaat in de regering van keizer Julianus (361–363), die heiden was en de politiek van zijn christelijke voorgangers omkeerde. Volgens het verslag dat Sint-Dimitri van Rostov navertelt, werd Johannes met andere soldaten gestuurd om christenen op te sporen, en leek in het openbaar een vervolger. In het geheim, zegt het verslag, waarschuwde hij christenen zodat zij konden ontsnappen en bevrijdde hij wie gegrepen waren, en hielp hij de armen en zieken met voedsel en troost.

Hij stierf in vrede en werd begraven op de plaats waar vreemdelingen werden begraven. In latere eeuwen werd hij aangeroepen als helper voor mensen die iets kwijt waren of wie iets was gestolen, en voor slaven die wilden ontsnappen. Hij wordt herdacht als iemand uit de 4e eeuw.