Grootmartelaar Jakobus de Pers

Jakobus werd geboren in Perzië in een christelijk gezin. Hij klom op tot een hoge positie aan het hof van koning Yazdegerd I en daarna van diens zoon Bahram V, en gaf volgens zijn Leven het christendom op om de koning te behagen. Zijn moeder en vrouw schreven hem in nood, en hij bekeerde zich. Toen de koning vernam dat hij tot het geloof was teruggekeerd, besloot hij hem langzaam te laten doden.

Jakobus werd naar een plaats van terechtstelling gebracht en zijn vingers, tenen en ledematen werden een voor een afgehakt, en hij bad hardop terwijl het gebeurde, dankend voor elk. Ten slotte werd hij onthoofd, in 421 volgens de gebruikelijke datering. Vanwege de wijze waarop hij stierf, staat hij bekend als Jakobus de Verminkte (‘Intercisus’), en hij werd wijd vereerd in het christelijke Oosten.